หน้าแรก › บทความ › บริหารความเสี่ยง

ขนาดไม้และเลเวอเรจ: ทำให้พอร์ตอยู่รอดก่อนจะโต

เทรดเดอร์ส่วนใหญ่ไม่ได้จบเพราะวิเคราะห์ผิด แต่จบเพราะขนาดไม้ใหญ่เกินพอร์ต บทความนี้ให้สูตรคำนวณขนาดไม้ทีละขั้น พร้อมตัวอย่างจริงและคำอธิบายว่าทำไมเลเวอเรจสูงจึงไม่ใช่กลยุทธ์

ทีมบรรณาธิการตลาดโบกเกอร์ · 2026-11-19 · อ่าน 9 นาที

เลเวอเรจกับความเสี่ยงไม่ใช่เรื่องเดียวกัน

เลเวอเรจคืออัตราส่วนที่โบกเกอร์ยอมให้คุณวางเงินประกันน้อยกว่ามูลค่าสัญญา มันกำหนดเพียงว่าคุณเปิดสถานะได้ใหญ่แค่ไหนด้วยเงินที่มี ไม่ได้กำหนดว่าคุณจะขาดทุนเท่าไรเมื่อราคาเดินสวนทาง

ขาดทุนของคุณขึ้นกับสองอย่างเท่านั้น คือขนาดไม้และระยะที่ราคาเดินผิดทาง ถ้าคุณเปิด 0.1 ล็อต EURUSD และราคาสวน 20 pip คุณขาดทุน 20 ดอลลาร์ ไม่ว่าบัญชีนั้นจะเป็นเลเวอเรจ 1:50 หรือ 1:500 ตัวเลขขาดทุนคือตัวเลขเดียวกัน

คนที่คิดว่าเลเวอเรจสูงคือเครื่องมือทำกำไรกำลังสับสนระหว่างความสามารถในการเปิดออเดอร์กับคุณภาพของการตัดสินใจ สิ่งที่เลเวอเรจสูงทำได้จริงคือทำให้คุณเปิดไม้ใหญ่เกินความจำเป็นได้ง่ายขึ้น และทำให้ข้อผิดพลาดหนึ่งครั้งมีราคาแพงขึ้นหลายเท่า

สูตรขนาดไม้ที่ใช้ได้กับทุกตลาด

ขนาดไม้ที่ถูกต้องคำนวณย้อนกลับจากความเสี่ยง ไม่ได้เริ่มจากจำนวนล็อตที่อยากเปิด สูตรคือจำนวนเงินที่ยอมเสีย หารด้วยผลคูณของระยะสต็อปเป็น pip กับมูลค่าต่อ pip ของหนึ่งล็อตในคู่เงินนั้น ถ้าตัวหารมาก ขนาดไม้จะเล็กลงเองโดยอัตโนมัติ ซึ่งเป็นพฤติกรรมที่คุณต้องการ เพราะมันหมายความว่าคุณลดขนาดลงในจังหวะที่ตลาดผันผวน

ลำดับการคิดมีห้าขั้น และทุกขั้นต้องใช้ตัวเลขจริงจากแพลตฟอร์ม ไม่ใช่ความรู้สึกว่าพอร์ตเล็กจึงต้องเปิดไม้ใหญ่ขึ้นเพื่อให้กำไรเห็นชัด ทำตามลำดับนี้ทุกครั้งก่อนกดออเดอร์ จนกว่ามันจะกลายเป็นนิสัยที่ทำได้โดยไม่ต้องเปิดเครื่องคิดเลข

  • กำหนดเงินที่ยอมเสียต่องวดเป็นเปอร์เซ็นต์ของ equity เช่น 1 เปอร์เซ็นต์
  • วัดระยะสต็อปเป็น pip จากโครงสร้างราคา ไม่ใช่จากจำนวนเงินที่อยากเสีย
  • หามูลค่าต่อ pip ของหนึ่งล็อตในคู่เงินนั้น แล้วแปลงเป็นเงินบาทด้วยอัตราจริง
  • หารเงินที่ยอมเสียด้วยผลคูณของระยะสต็อปกับมูลค่าต่อ pip ต่อหนึ่งล็อต
  • ปัดขนาดไม้ลงเสมอ เพราะการปัดขึ้นหมายถึงคุณเสี่ยงเกินแผนตั้งแต่ก่อนเปิดออเดอร์

ตัวอย่างจริง: พอร์ต 100,000 บาท เสี่ยง 1 เปอร์เซ็นต์

สมมติพอร์ต 100,000 บาท ไม่มีออเดอร์ค้าง ความเสี่ยงต่อไม้ 1 เปอร์เซ็นต์คือ 1,000 บาท ที่อัตรา 34 บาทต่อดอลลาร์ คิดเป็นประมาณ 29.41 ดอลลาร์ นี่คือตัวเลขที่คุณยอมเสียได้จริงถ้าไม้ผิดแผน

คุณจะเทรด EURUSD ด้วยสต็อป 25 pip หนึ่งล็อตมีมูลค่า 10 ดอลลาร์ต่อ pip ดังนั้นความเสี่ยงต่อหนึ่งล็อตคือ 250 ดอลลาร์ นำ 29.41 หาร 250 ได้ 0.1176 ล็อต ปัดลงเป็น 0.11 ล็อต ซึ่งเป็นขนาดที่แพลตฟอร์มรับได้

ตรวจสอบย้อนกลับ: 0.11 ล็อตที่ 25 pip คือ 27.50 ดอลลาร์หรือ 935 บาท เท่ากับ 0.94 เปอร์เซ็นต์ของพอร์ต ใกล้เคียงแผนและไม่เกิน 1 เปอร์เซ็นต์ที่ตั้งไว้ ถ้าคุณปัดขึ้นเป็น 0.12 ล็อต ความเสี่ยงจะกลายเป็น 1,020 บาท ซึ่งเกินแผนทันที

มาร์จิ้นที่ต้องใช้อยู่ที่ประมาณ 3,740 บาทถ้าเลเวอเรจ 1:100 และ 748 บาทถ้า 1:500 ทั้งสองกรณีเล็กมากเมื่อเทียบกับพอร์ต และไม่มีผลต่อขนาดไม้ที่คำนวณไว้เลย นี่คือหลักฐานว่าเลเวอเรจไม่เกี่ยวกับความเสี่ยงของคุณ

ทำไมเลเวอเรจสูงไม่ใช่กลยุทธ์

ลองกลับด้าน: ด้วยพอร์ต 100,000 บาทและเลเวอเรจ 1:500 มาร์จิ้นต่อหนึ่งล็อตอยู่ที่ 6,800 บาท เพราะหนึ่งล็อตมูลค่า 3,400,000 บาทหารห้าร้อย ในทางทฤษฎีคุณเปิดสถานะได้ถึง 14 ล็อตด้วยเงินทั้งพอร์ต ตัวเลขนี้คือสิ่งที่โบกเกอร์ใช้โฆษณา แต่มันบอกเพียงความจุของบัญชี ไม่ได้บอกว่าคุณควรใช้ความจุนั้น

ที่ 14 ล็อต มูลค่าต่อ pip คือ 4,760 บาท การเคลื่อนไหว 10 pip สวนทางคือขาดทุน 47,600 บาทหรือเกือบครึ่งพอร์ต และถ้าราคาเดินสวนเพียง 11 pip ระดับมาร์จิ้นจะแตะจุดบังคับปิดสถานะ ซึ่งเป็นการเคลื่อนไหวปกติของ EURUSD ในหนึ่งชั่วโมงช่วงข่าว

นี่คือเหตุผลที่เลเวอเรจสูงไม่ใช่กลยุทธ์ แต่เป็นการขยายผลของการตัดสินใจ ถ้าขนาดไม้ของคุณถูกต้อง เลเวอเรจ 1:500 ก็ไม่ทำให้คุณขาดทุนมากขึ้น ถ้าขนาดไม้ของคุณผิด เลเวอเรจ 1:20 ก็ยังพาคุณจบได้เร็วอยู่ดี

ทางปฏิบัติที่ปลอดภัยคือใช้เลเวอเรจเป็นเพดาน ไม่ใช่เป้าหมาย ให้มาร์จิ้นที่ใช้จริงไม่เกิน 10 ถึง 20 เปอร์เซ็นต์ของ equity เพื่อให้พอร์ตมีที่ว่างรับ drawdown และไม่ถูกบังคับปิดในจังหวะที่แย่ที่สุดของการแกว่ง

คณิตศาสตร์ของการฟื้นตัว

การขาดทุนกับการทำกำไรไม่ได้สมมาตรกัน ถ้าพอร์ตลด 10 เปอร์เซ็นต์ คุณต้องทำกำไร 11.1 เปอร์เซ็นต์จากยอดใหม่เพื่อกลับไปเท่าเดิม และตัวเลขนี้แย่ลงเร็วมากเมื่อขาดทุนลึกขึ้น เพราะฐานคิดเล็กลงทุกครั้ง

ผลที่ตามมาคือความเสี่ยงต่อไม้ต้องเล็กพอที่จะทนการแพ้ติดกันหลายครั้งได้ ถ้าเสี่ยง 1 เปอร์เซ็นต์ต่อไม้ การแพ้สามครั้งติดคือ drawdown 2.97 เปอร์เซ็นต์ ซึ่งฟื้นคืนด้วยกำไร 3.06 เปอร์เซ็นต์ แต่ถ้าเสี่ยง 5 เปอร์เซ็นต์ต่อไม้ การแพ้สามครั้งติดคือ drawdown 14.3 เปอร์เซ็นต์ และต้องทำกำไร 16.6 เปอร์เซ็นต์เพื่อกลับมาเท่าเดิม

ตัวเลขชุดนี้ยังอธิบายว่าทำไมการเพิ่มขนาดไม้หลังขาดทุนเป็นวิธีที่ทำให้พอร์ตจบเร็วที่สุด การเพิ่มขนาดไม้คือการเพิ่มความเสี่ยงในช่วงที่เงินทุนเหลือน้อยลงแล้ว และบังคับให้คุณต้องทำกำไรเป็นเปอร์เซ็นต์สูงขึ้นในจังหวะที่จิตใจแย่ที่สุด เทรดเดอร์ที่ทำแบบนี้มักเล่าปัญหาเดียวกัน คือพอร์ตไม่เคยกลับไปเท่าเดิมอีกหลังขาดทุนติดกันสองครั้ง

  • ขาดทุน 10 เปอร์เซ็นต์ ต้องทำคืน 11.1 เปอร์เซ็นต์
  • ขาดทุน 20 เปอร์เซ็นต์ ต้องทำคืน 25 เปอร์เซ็นต์
  • ขาดทุน 30 เปอร์เซ็นต์ ต้องทำคืน 42.9 เปอร์เซ็นต์
  • ขาดทุน 50 เปอร์เซ็นต์ ต้องทำคืน 100 เปอร์เซ็นต์
  • ขาดทุน 70 เปอร์เซ็นต์ ต้องทำคืน 233 เปอร์เซ็นต์

ความเสี่ยงที่ซ้อนกันโดยไม่รู้ตัว

การเปิดสามออเดอร์ที่เสี่ยงไม้ละ 1 เปอร์เซ็นต์ไม่ได้แปลว่าคุณเสี่ยง 3 เปอร์เซ็นต์ ถ้าทั้งสามออเดอร์เป็นคู่เงินที่ correlated กัน เช่น EURUSD GBPUSD และ EURGBP คุณกำลังเดิมพันกับธีมเดียวกันสามครั้ง และโอกาสที่ทั้งสามจะขาดทุนพร้อมกันสูงกว่าที่คิดมาก

หลักที่ใช้ได้คือกำหนดเพดานความเสี่ยงรวมของออเดอร์ที่เปิดพร้อมกันไว้ที่ 3 ถึง 6 เปอร์เซ็นต์ของ equity แล้วนับความเสี่ยงทุกไม้รวมกันก่อนกด Buy หรือ Sell ไม่ใช่หลังเปิดครบแล้วค่อยมาบวกทีหลัง เพราะตอนนั้นคุณมักไม่กล้าปิดไม้ที่แย่ที่สุด

อีกจุดที่พลาดบ่อยคือลืมปรับขนาดไม้ตามความผันผวน สต็อป 25 pip ในช่วงตลาดเงียบกับช่วงข่าวไม่ได้มีความหมายเท่ากัน ถ้าคุณกำหนดสต็อปจากช่วงราคาเฉลี่ยหรือ ATR ปริมาณไม้จะปรับตามสภาพตลาดเองโดยไม่ต้องเดา และความเสี่ยงเป็นเปอร์เซ็นต์จะคงที่ทุกสภาพตลาด

สรุปแบบตรงไปตรงมา

ก่อนเปิดออเดอร์ทุกครั้ง ให้ตอบสามข้อนี้ให้ได้ก่อน คือถ้าไม้นี้ผิดแผนฉันเสียกี่บาท ตัวเลขนั้นคิดเป็นกี่เปอร์เซ็นต์ของพอร์ต และถ้าแพ้ติดกันสามครั้งฉันยังเทรดต่อได้หรือไม่ ถ้าตอบข้อสามไม่ได้ แปลว่าขนาดไม้ใหญ่เกินไปสำหรับพอร์ตนี้ และถ้าคำตอบข้อแรกเปลี่ยนไปทุกครั้งตามอารมณ์ แปลว่าคุณยังไม่มีระบบแต่กำลังเดาอยู่

เลเวอเรจสูงไม่ทำให้ใครเก่งขึ้น และเลเวอเรจต่ำก็ไม่ได้ป้องกันความเสียหายถ้าขนาดไม้ยังใหญ่ สิ่งที่ทำให้พอร์ตอยู่รอดคือการกำหนดความเสี่ยงต่อไม้ให้คงที่ทุกครั้ง แล้วปล่อยให้จำนวนครั้งที่เทรดถูกและผิดเป็นตัวสร้างผลลัพธ์ในระยะยาว ทำแบบนี้ซ้ำ ๆ แล้วพอร์ตจะโตช้ากว่าที่ฝัน แต่จะไม่หายไปในวันเดียว

คำถามที่พบบ่อย

ควรเลือกเลเวอเรจเท่าไรดี

เลือกให้มาร์จิ้นที่ใช้จริงไม่เกิน 10 ถึง 20 เปอร์เซ็นต์ของ equity ในสถานะที่ใหญ่ที่สุดที่คุณตั้งใจจะถือ จากตัวอย่างพอร์ต 100,000 บาทกับไม้ 0.11 ล็อต เลเวอเรจ 1:100 ใช้มาร์จิ้น 3,740 บาทซึ่งเพียงพอแล้ว การเลือก 1:500 ไม่ได้ทำให้กำไรมากขึ้น แต่ทำให้เผลอเปิดไม้ใหญ่ได้ง่ายขึ้น

พอร์ต 100,000 บาทเทรด 0.1 ล็อต EURUSD ปลอดภัยไหม

ขึ้นกับระยะสต็อป ไม่ใช่ขนาดล็อตอย่างเดียว ที่ 0.1 ล็อต มูลค่าต่อ pip คือ 34 บาท สต็อป 25 pip จึงเสี่ยง 850 บาทหรือ 0.85 เปอร์เซ็นต์ของพอร์ต ซึ่งอยู่ในเกณฑ์ที่รับได้ แต่ถ้าคุณใช้สต็อป 200 pip ความเสี่ยงจะกลายเป็น 6,800 บาทหรือ 6.8 เปอร์เซ็นต์ ซึ่งใหญ่เกินไปสำหรับไม้เดียว ต้องลดขนาดไม้ลงหรือรอจุดเข้าที่ให้ระยะสต็อปสั้นกว่านี้

คำนวณแล้วได้ไม้ที่ไม่ลงตัว เช่น 0.1176 ล็อต ควรทำอย่างไร

ปัดลงเป็น 0.11 ล็อตเสมอ เพราะการปัดขึ้นทำให้คุณเสี่ยงเกินแผนตั้งแต่ก่อนเปิดออเดอร์ ถ้าพอร์ตเล็กมากจนไม้เล็กสุดที่เปิดได้คือ 0.01 ล็อตยังเสี่ยงเกิน 1 เปอร์เซ็นต์ เช่นพอร์ต 1,000 บาทกับสต็อป 25 pip ซึ่งคิดเป็น 85 บาทหรือ 8.5 เปอร์เซ็นต์ ทางเลือกคือเพิ่มเงินทุน ลดระยะสต็อปด้วยการรอจุดเข้าที่ดีขึ้น หรือยอมรับว่าเงินทุนยังไม่พอสำหรับสไตล์เทรดนั้น

เมื่อพอร์ตโตขึ้นควรเพิ่มขนาดไม้ไหม

ควรคำนวณใหม่ทุกครั้งที่ equity เปลี่ยนไปมากกว่า 10 เปอร์เซ็นต์ โดยใช้เปอร์เซ็นต์ความเสี่ยงเดิม ไม่ใช่จำนวนล็อตเดิม เพราะการตรึงจำนวนล็อตไว้จะทำให้ความเสี่ยงจริงลดลงเมื่อพอร์ตโต ซึ่งไม่ผิด แต่จะทำให้ผลตอบแทนช้าลงกว่าที่แผนกำหนดไว้โดยไม่จำเป็น

อ่านต่อ

บทความนี้ให้ความรู้เรื่องกลไกการเทรด ไม่ใช่คำแนะนำการลงทุน การเทรดด้วยเลเวอเรจอาจทำให้สูญเสียเงินทุนทั้งหมด